poniedziałek, 2 listopada 2026 · 20 października wg kalendarza juliańskiego
prawoslawni.plserwis o prawosławiu
Strona główna/Narzędzia/Plan cerkwi
Narzędzie · przestrzeń świątyni

Plan cerkwi: przestrzeń prawosławnej świątyni

Uproszczony plan cerkwi tradycji bizantyjskiej, od wejścia na zachodzie do sanktuarium na wschodzie. Kliknij element planu albo pozycję na liście, aby zobaczyć objaśnienie.

↑ wschód SanktuariumGórne miejsceŚwiętystółStółofiarnyDiakonikonSoleja · ambonaKlirosKlirosNawaKopułaPrzedsionek wejście ↑ północ południe
Schemat ideowy, bez zachowania proporcji. Układ konkretnych świątyń różni się w zależności od epoki i regionu.
  1. Przedsionek (narteks)

    Przestrzeń przy wejściu, oddzielona od nawy. W starożytności przebywali w niej m.in. przygotowujący się do chrztu. Dziś często stoją tu świece i stoliki z wypominkami; w przedsionku sprawuje się też niektóre nabożeństwa, np. litiję.

    W słowniku: Cerkiew

  2. Nawa

    Główna część świątyni, w której gromadzą się wierni. Na ścianach i słupach znajdują się ikony i freski, przed którymi pali się świece i kandile. W wielu cerkwiach wierni stoją podczas nabożeństw.

    W słowniku: Cerkiew Ikona

  3. Kopuła

    Wznosi się nad nawą i w symbolice świątyni oznacza niebo. W wielu cerkwiach w kopule umieszcza się przedstawienie Chrystusa Pantokratora.

    W słowniku: Cerkiew

  4. Kliros

    Miejsce dla chóru i psalmistów po bokach solei, zwykle z prawej i lewej strony. Stąd śpiewa się większość części stałych i zmiennych nabożeństwa.

    W słowniku: Antyfona Troparion

  5. Soleja i ambona

    Podwyższenie przed ikonostasem. Jego środkowa, wysunięta część to ambona: z niej czyta się Ewangelię, głosi kazanie, wypowiada ektenie i udziela wiernym Komunii.

    W słowniku: Ewangelia Ektenia Eucharystia

  6. Ikonostas

    Ściana z ikonami oddzielająca nawę od sanktuarium. Ma trzy przejścia: carskie wrota pośrodku i drzwi diakońskie po bokach. Układ rzędów ikon objaśnia historię zbawienia.

    W słowniku: Ikonostas Ikona

  7. Carskie wrota

    Środkowe drzwi ikonostasu, zwykle z ikonami Zwiastowania i ewangelistów. Przez nie przechodzą procesje Małego i Wielkiego Wejścia; przed nimi udziela się Komunii.

    W słowniku: Ikonostas Zwiastowanie Bogurodzicy

  8. Drzwi diakońskie

    Boczne przejścia ikonostasu, północne i południowe, często z wizerunkami archaniołów lub świętych diakonów. Korzystają z nich diakoni i posługujący.

    W słowniku: Ikonostas Aniołowie

  9. Sanktuarium (ołtarz)

    Przestrzeń za ikonostasem, zwrócona na wschód. Tu sprawuje się Eucharystię. Wchodzą do niej duchowni i posługujący.

    W słowniku: Cerkiew Boska Liturgia

  10. Święty stół (prestoł)

    Ołtarz w środku sanktuarium. Leżą na nim antymins i Ewangeliarz, a w tabernakulum przechowuje się Dary dla chorych. Na nim sprawuje się modlitwę eucharystyczną.

    W słowniku: Antymins Eucharystia Epikleza

  11. Stół ofiarny (żertwiennik)

    Stół po północnej, lewej stronie sanktuarium. Na nim przygotowuje się dary podczas proskomidii, a po Komunii spożywa się ich resztę.

    W słowniku: Proskomidia Prosfora

  12. Diakonikon

    Część po południowej, prawej stronie sanktuarium. Przechowuje się tu szaty, naczynia i księgi liturgiczne.

    W słowniku: Mineja Typikon

  13. Górne miejsce

    Miejsce przy wschodniej ścianie absydy, za świętym stołem. Przeznaczone jest dla biskupa. Po śpiewie Trisagionu celebrans przechodzi w jego stronę i pozostaje tam w czasie czytania Apostoła.

    W słowniku: Biskup

Zobacz też: Przebieg Boskiej Liturgii krok po kroku · hasło Cerkiew · hasło Ikonostas

Dostępność

Rozmiar tekstu
Wysoki kontrast
Podkreślaj linki
Mniej animacji
Tryb ciemny